مفهوم اصل "نفع بیمه ای" یا "نفع بیمه پذیر" با ذکر مثال / Principle of Insurable Interest

اصل نفع بیمه پذیر می گوید: بيمه گزار بايد در بقاء موضوع بيمه ذينفع باشد تا چنانچه در اثر وقوع حادثه احتمالی برای موضوع بيمه، به<br />منافع او لطمه اي وارد آيد، با دريافت خسارت اين لطمه را جبران كند.<br />به عبارت ساده تر:<br />طبق این اصل فرض بر این است کسی می تواند بیمه بخرد که علاقه ای&nbsp; به بروز خطر نداشته و از خسارت نفع نبرد.&nbsp;<br />به عنوان مثال تصور کنید فردی، منزل یکی از همسایه هایش را بدون اینکه تعهدی نسبت حفظ به آن داشته باشد بیمه کند تا اگر آتش گرفت، از بیمه غرامت بگیرد و سود کند. در این مثال چون این فرد موقع خسارت، ضرری نمی کند، نمی تواند آنرا بیمه کند. یا فرد دیگری احتمال بدهد سیل خواهد آمد و خانه های روستایی را خراب خواهد کرد. آیا می تواند آنها را با هدف کسب سود بیمه کند؟.<br />خیر<br />چون خسارت به همسایه یا روستا، باعث ضرر و زیان هیچکدام از آنها نمی شود که بیمه بخواهد زیانش را جبران کند. اما در همین مثال ساکنین روستا یا مثلا دهیار می توانند بیمه را خریداری کنند.<br />این اصل بروز حوادث عمدی از سوی بیمه گذاران را تضعیف می کند.&nbsp; چون اگر بيمه گزار هيچگونه نفعي در بقاء مال بيمه شده نداشته باشد، ممكن است با فراهم آوردن<br />موجبات حادثه، عمداً خسارت ايجاد نموده و وجهي من غيرحق، به عنوان خسارت دريافت کند.<br />شایان ذکر است همانطور که در مثال بالا اشاره شد، نفع بیمه پذیر تنها به مالکان منحصر نیست و اشخاص ذینفع زیر نیز دارای نفع بیمه پذیر هستند:<br />مالک ،مالکیت محدود، راهن و مرتهن ، موجر و مستاجر ،مسئولیت قانونی ، امین و وصی و قیم ، طلبکار ، کارفرما، زن و شوهر&nbsp;<br />همچنین اين اصل منافاتي با بيمه نمودن منفعت تاجران ندارد و تاجر مي تواند زیانی که فقدان يا صدمه ی دارائي اش به منفعت او می زند، را بیمه کند.<br />به همين دليل از قرن نوزدهم به بعد بيمه گران پذيرفتند منافع و سود بيمه گذاران را كه در فعاليتهاي بازرگاني و صنعتي درحد متعارف انتظار دارند، تحت عنوان بيمه عدم النفع بيمه نمايند. ماده 22 قانون بيمه&nbsp;<br />نيز مويد اين مطلب مي باشد.